DOLAR

32,3607$% 0.17

EURO

34,4602% -0.71

STERLİN

40,3340£% -0.67

GRAM ALTIN

2.437,27%-0,95

ONS

2.343,36%-1,19

BİST100

9.814,19%0,59

a

AppInventor  ile Android Programlama Ders Notları

Android, mobil cihazlar için geliştirilmiş Linux tabanlı bir işletim sistemidir. Bu işletim sistemini ilk kez Andy Rubin ve ekibinin kurduğu Android Inc. şirketi üretmiştir. Ancak şirket 2005 yılında Google çatısı alına girerek bu yıldan itibaren Google adına Linux kernel tabanlı mobil işletim sistemini geliştirmeye başlamıştır.5 Kasım 2007 tarihine gelindiğinde Google başta olmak üzere birçok yazılım ve donanım firmasının birlikte kurdukları Open Handset Alliance grubunun amacı, açık ve standart bir platform oluşturmaktı. Bu topluluğun kurulmasıyla birlikte Android adında açık kaynak kodlu Linux kernel v2.6 tabanlı bir mobil işletim sistemi duyuruldu.

Android platformunun desteklenen uygulama uzantısı “.apk”dir. Bu sistemin kütüphaneleri, ara yüzü ve API’leri C diliyle yazılmıştır. Uygulama yazılımları ise, Apache harmony üzerine kurulu Java uyumlu kütüphaneleri içine alan uygulama iskeleti üzerinden çalışmaktadır. Android, derlenmiş Java kodunu çalıştırmak için dinamik çevirmeli (JIT) Dalvik sanal makinasını kullanır ve cihazların fonksiyonelliğini artıran uygulamaların geliştirilmesi için çalışan geniş bir programcı-geliştirici çevresine sahiptir.

Android mimarisi,

  1. Linux çekirdeği
  2. Kütüphaneler
  3. Android çalışma zamanı (runtime),
  4. Uygulama geliştirme çatısı
  5. Uygulamalar
    katmanlarından oluşur.

1.   AppInventor’a Giriş

AppInventor ilk kez Google tarafından ortaya çıkarılmış ancak sonrasında MIT (Massachusetts Institute of Technology) tarafından geliştirilen çevrimiçi bir uygulama geliştirme arayüzüdür. Daha öncesinde programlama konusunda tecrübesi olmayan herkese, görsel olarak sunduğu hazır kod bloklarını kullandırarak eğlenceli ve basit bir şekilde Android uygulaması geliştirme imkanı sağlamaktadır. Bu arayüze ulaşmak için: appinventor.mit.edu adresini tarayıcımıza yazdığımızda;

sayfası bizi karşılar. Bu sayfada yeni bir uygulama başlatabilmek için;

Create apps!” butonunu tıklarız. Ancak burada dikkat edilmesi gereken nokta önceden alınmış bir Google gmail hesabının olmasıdır. MIT, bu projeyi Google ile ortak yürüttüğü için aktif bir Google hesabına ihtiyaç duyulmaktadır. Gmail hesabımız ile oturum açtıktan sonra onay ekranını geçip Android uygulamalarını oluşturacağımız tasarım ekranına ulaşıyoruz. Karşımıza gelen ekranda yapacağımız ilk iş “Start New Project” butonunu tıklamak ve projemize bir isim vermek olmalıdır. Ancak proje ismini belirlerken Türkçe karakter kullanmamaya özen göstermeliyiz.

Bizi karşılayan bu çevrimiçi arayüz sayesinde geliştireceğimiz Android uygulamasının hem görsel tasarım kısmına (Designer) (1) hem de görsel kodlama kısmına (Blocks) (2) sağ üst köşedeki birer buton yardımıyla ulaşmak mümkün. AppInventor’un arayüzü Palette , Viewer , Components , Properties alanlarından oluşmaktadır .

Bu alanları kısaca tanıyalım :

Palette : Kullanılabilecek bileşenlerin listesi bulunmaktadır. Oluşturulacak bir Andorid uygulamasının arayüzünde bulunması istenen tüm nesnelere buradan ulaşılabilir.

Viewer : Anlık olarak ekrana koyduğumuz nesneleri görebileceğimiz mobil cihazımızın kullanıcı tarafından görünen ekranıdır. Geliştiricinin (yani bizim) ekrana sürükleyip bıraktığı her nesne bu alanda görünür.

Components :   Projemizin   altına   eklediğimiz   tüm   bileşenlerin   listesini   verir.

Pallette’den sürükleyip bıraktığımız her bir bileşenin listelendiği alandır.

Properties : Projemize eklediğimiz bileşenin özelliklerinin listelendiği alandır. Bu alandan üzerinde o esnada çalıştığımız bileşenin özelliklerine erişebilir ve birtakım değişiklikler yapabiliriz.

Buradan sonra her programlama dilinin ilk uygulaması olan “Merhaba Dünya”ya geçelim. J

1.   UYGULAMALAR

  1. İlk Uygulamamızı yapıyoruz : “Merhaba Dünya”
  2. Uygulama 2 : “ İlk basit oyun uygulamam”
  3. Uygulama 3 : “Değişkenlerle Çalışmak “
  4. Uygulama 4: “Prosedürlerle Çalışmak”
  5. Uygulama 5 : “Animasyon oluşturmak”
  6. Uygulama 6 : “Kontrol Yapıları Kullanmak”
  7. Uygulama 7: “ Listelerle Çalışmak ”
  8. Uygulama 8 : ”Döngülerle Çalışmak”
  9. Uygulama 9 : “Veritabanı ile Çalışmak”
  10. Uygulama 10 : ”Sözlük Uygulaması”

1.1.  İlk Uygulamamızı yapıyoruz : “Merhaba Dünya”

Butona bastığımızda ekranda “Merhaba Dünya” yazan bir uygulama yapmak için tasarım alanını seçiyoruz. Öncelikle çalışma alanımıza ( Viewer ) bir buton ve bir label nesnesini sürükleyip bırakıyoruz. Viewer alanında her iki bileşenin de oluştuğunu görüyoruz.

Seçili olan bileşenle ilgili bir özelliği değiştirmek için Properties alanından bir müdahelede bulunabiliriz. Çalışma alanımıza eklediğimiz butonun üzerindeki yazıyı değiştirip butona uygulamamızdaki işlevini açıklayıcı nitelikte bir isim veriyoruz. Properties alanından butonun text özelliğini “GÖSTER” olarak değiştirelim.

Label nesnesinin uygulama ilk çalıştırıldığında ekranda görünmesine gerek olmadığından Label’in properties alanından visible (görünür olma) özelliğinin kliğini kaldırıp pasif yapıyoruz.

Bu aşamada uygulamamızın tasarım (Designer) kısmından kodlama (Blocks) kısmına geçiş yapıyoruz. Viewer’e eklediğimiz bu bileşenlere bazı görevler vermeye hazırız. Butonun bu uygulamadaki görevi kliklendiğinde Label1’in görünür olmasını sağlamak ve “Merhaba Dünya” yazısını ekranda göstermesini sağlamak olduğundan;

Blocks à Screen1 à Button1 seçtiğimizde bu butona ait olay döngüleri Viewer alanında listelenir. Biz butona kliklendiğimizde bir işlem yapmasını istediğimizden                                         When Button1.Click .. do döngüsünü seçiyoruz. Bu durumdan etkilenecek bileşenimiz Label1’in text özelliğini “Merhaba Dünya” ile değiştirmek için Blocks à Label1 bileşenini seçiyoruz.

Label1’e ait vereceğimiz kod blockları Viewer alanında listelenmektedir. Label1’in text özelliğini “Merhaba Dünya” olarak ayarlamamız gerektiğinden bu durum Label1 à Text özelliğini to .. set etmemiz anlamına gelmektedir.

“Merhaba Dünya” ise text türünde sabit bir değer olduğundan Blocks à Text alanını seçerek Viewer’de listelenen string bloğuna “Merhaba Dünya” yazıyoruz ve bu string ifadeyi Label1 à text to .. set bloğunun sonuna ekliyoruz.

Ancak butonumuz kliklense bile kullanıcı Label1 nesnesini halen göremez. Çünkü uygulamamızın başında Label1 nesnesinin visible özelliğinin kliğini kaldırarak bu özelliği pasifleştirmiş , yani Label1’i görünmez yapmıştık. Label1’in görünür hale gelmesini kodlamada yapacağımız küçük bir müdahele ile sağlayacağız.

Label1’in visible özelliğine true değerini atamak için Blocks à Logic alanından seçim yapıyoruz.

Böylece ilk uygulamamızı tamamlamış oluyoruz. Uygulamamızı derlemek ve apk

uzantılı bir dosya haline dönüştürmek için Build à App menüsünü kullanıyoruz.

Derleme işleminin tamamlanması uygulamanın büyüklüğüne göre belirli bir sürede gerçekleşiyor.

Derleme tamamlandığında uygulamaya ait bir QR Kod oluşturuluyor. Bu kod uygulama dosyasının ( yeni1.apk ) android cihaza indirilmesini sağlıyor. Ancak android cihazda QR kodun okunmasını sağlayacak bir QR kod okuyucu uygulamasına ihtiyaç var.

Uygulamamızı çalıştırıp GÖSTER butonuna tıkladığımızda “Merhaba Dünya” yazısı ile karşılaşıyoruz.

1.1.  Uygulama 2 : “ İlk basit oyun uygulamam”

0-3 yaş çocukların çok ilgisini çekebilecek çeşitli hayvan resimlerine tıklandığında o hayvanın sesini çıkaran ilk basit eğitici oyun uygulamasını geliştiriyoruz. Şimdilik hayvan sayısını 4 ile sınırlandıralım. Sırasıyla kedi, köpek, kuş, kuzuya ait resim ve ses dosyalarını projemize upload (yükleme) etmemiz gerekiyor.

Ekrana user Interface à Button ve Media à Sound bileşenlerinden 4’er tane ekliyoruz.

Her bir butona bir hayvan resmi ekliyoruz. Button1 seçiliyken properties à image à upload file özelliğinden ekleyeceğimiz “kedi.png” resminin yerini tarayıcıya gösteriyoruz. Sırasıyla her bir buton için bu işlemi tekrarlıyoruz. Burada dikkat edilmesi gereken noktalardan biri butonların üzerinde default olarak bulunan yazının (Text for Button4) silinmesidir. Button4 seçiliyken Properties à text özelliğinde yazan bu yazı silinmelidir. Her bir sound bileşenine sırasıyla o hayvana ait indirdiğimiz ses efekti dosyalarını (mp3,wav,flac,…) ekliyoruz. Sound1 bileşeni seçiliyken properties à source özelliğinden ekleyeceğimiz “kedi.mp3” ses dosyasının yerini tarayıcıya gösteriyoruz.

Uygulamamızı android ortamda temsil edecek diğer uygulamalardan ayıracak en önemli gösterge uygulamamıza ait ikon dosyasıdır. Her uygulama zihnimizde kendi ikonu ile canlandığından biz de uygulamamıza bir ikon dosyası ekleyeceğiz. Screen1 seçiliyken properties à icon özelliğinden png uzantılı resim dosyasının yerini tarayıcıya gösteriyoruz.

Tasarım ve varsayılan hazırlıklarımızı tamamladıktan sonra projemizin kodlama kısmına geçebiliriz. Öncelikle blocks kısmını seçiyoruz. Her bir butona tıklandığında ses dosyaları çalınacağından Button1 seçiliyken listeden ;

bloğunu seçiyoruz. Ardından sound nesnesinin kaynağına önceden yüklediğimiz ses dosyasını çalmasını istediğimizden Sound1 seçiliyken listeden;

Bloğunu seçiyoruz. Ancak burada görsel olarak tamamlayıcı nitelikte spesifik bir bağ olduğunu görmeliyiz. Yani Button1 kliklendiğinde sound1 bileşeninin çalması için;

bloklarını birleştiriyoruz.

Bu kodlamayı diğer tüm bileşenler için uyguladığımızda;

kod bloğunu oluşturuyoruz. Artık uygulamamız hazır. Uygulamamızı Build à App (QR code for apk) şeklinde yapılandırdığımızda android cihazımıza ilgili linkten indirip kurabiliriz.

1.1.    Uygulama 3 : “Değişkenlerle Çalışmak “

Her programlama dilinde olduğu gibi AppInventor’da da değişken tanımlama metodu kullanılır. Değişken kullanımı bellek işlemleri açısından son derece önem taşır. Seçilecek değişkenin türü programın RAM hafızasında kaplayacağı yer ile orantılıdır. Programın boyutu arttıkça işleme süresi artacağından hız azalır. Optimum bir seviye yakalamak için bellek kullanımını iyi tasarlamalıyız.

Değişkenler 2 farklı yapıda olurlar: Local ve global. Lokal değişkenler yerel değişkenler anlamına gelirler ve sadece kullanıldıkları prosedürün içinde geçerlidirler. Ancak global değişkenler programın her yerinde aynı değeri korurlar.

Şimdi iki değişken türü arasındaki farka örnek olarak; her butona basıldığında Lable2’deki 0 sayısını 1 arttıracak bir uygulama yapalım. Ekrana 1 buton ve 2 label ekleyelim.

Buton ve label’lerde görünüme ait gerekli düzenlemeleri yaptıktan sonra aşağıdaki kod bloklarını oluşturalım.

Her butona bastığımızda kod bloğu 1 değerini döndürüyor.

Çıktısını alıyoruz. Lokal tanımlı değişkenler ilgili metodun altında her bir event’ta yeniden tanımlanır ve değer alırlar. Lokal değişken, her butona basıldığında yeniden tanımlanıp sıfıra eşitlendiği için sadece 1 kez değeri artıyor. Sonuç 1 ‘de sabit kalıyor.

Aynı uygulamayı global değişken tanımlayarak yapsaydık;

Kod bloğunu yazardık. “sayi” isimli değişkeni global olarak tanımlar ve sonucun aşağıdaki gibi sürekli arttığını gözlemlerdik.

1.1.  Uygulama 4: “Prosedürlerle Çalışmak”

Butona her bastığımızda ya da telefonu her salladığımızda ekranın arka plan rengini değiştiren bir uygulama tasarlayalım.

Öncelikle ekrana RENKLENDİR isminde bir buton ekleyelim.

Daha sonra blocks kısmına geçerek kodlamaya başlayalım.

Bilgisayar ortamında renklenme RGB (red-green-blue) metoduyla üretildiği için; 0-255 aralığında 3 bileşenden oluşan bir renk tonunu random metoduyla üretiyoruz. Global olarak tanımladığımız red,green ve blue değişkenlerine random olarak ürettiğimiz bu değerleri atıyoruz. Ancak henüz elde ettiğimiz renk tonunu Screen1’in background’a uygulamadık.

Kod bloğunu uyguladığımızda;

Rastgele üretilen 3 renk tonunu make color à make list metoduyla birleştirip tek bir renk tonuna dönüştürüyoruz. Ardından bu elde ettiğimiz renk tonunu Screen1’in background’una atıyoruz.

Aynı yöntemi telefon sallandığında da yapılmasını istediğimizden;

şeklinde kodluyoruz.Telefonu salladığımızda Screen1’in background’u;

Renk üretmeye devam ediyor. Ancak yukarıdaki kodlamada tekrar eden blokları tekrar yazmak yerine renklerin üretildiği ve tek bir renk metoduna dönüştürüldükleri kod bloğu bir prosedür içerisinde ifade edilebilirdi.

Uzun kod satırları içinde tekrar eden kod bloklarını prosedürler ile oluşturmak kodlayıcının kod takibini daha rahat yapmasını sağlar. Kodlama esnasında oluşabilecek sorunlara da daha oluşmadan önlem alınmış olur. Ayrıca uygulamanın daha az yer kaplamasını sağlar.

Eğer prosedür’e input metodu kullanarak değer girersek kod bloğumuzu;

şeklinde güncellememiz gerekir.

Burada prosedür’e sonradan eklediğimiz inputl’ar sayesinde renk değerlerini yolluyoruz. Prosedür dışarıdan girilen parametreler yardımıyla bir renk tonu oluşturuyor. Prosedürlerle çalışırken bazen dışarıdan parametre göndermek gerektiğinde yukarıdaki metodu kullanıyoruz. Ayrıca bu uygulamamızda telefon sallandığında renk tonu olarak siyah üreten kod bloğunu oluşturmak için tasarım aşamasında Screen1’e AccelerometerSensor1’i de eklememiz gerekiyor. Bu sensör ivme sensörü olup telefonla bir sallama gerçekleştirdiğimizde shaking event’ini devreye sokmuş oluyoruz.

Dolayısıyla uygulamamızın son haline göre butona tıklandığında renk tonu olarak beyaz, telefon sallandığında ise renk tonu olarak siyah üretilip bu değer Screen1’in background’una renklendir prosedür’ü yardımıyla uygulanıyor.

Bazen prosedürlerin bir değer döndürmeleri gerektiğinde;

result’lu olanları tercih edilir. Yukarıdaki örnekte olduğu gibi renkdegeri prosedür’ü bir renk kodu oluşturup oluşturduğu renk değerini başka bir prosedür’de kullanmak üzere bir result üretiyor. Ayrıca renklendir prosedür’ü içerinde renkdegeri prosedür’ü çağrılarak Screen1’in background’u bir renk tonu üretiyor.

Böylece prosedür’lerin iç içe kullanımına da bir örnek vermiş oluyoruz. Dışta bulunan prosedür’ü farklı iki event içinde çağırarak kullanmış olduk.

1.1.  Uygulama 5 : “Animasyon oluşturmak”

Bu uygulamamızda ekrana eklediğimiz bir ball (top) nesnesine zamana bağlı olarak hareket yeteneği kazandıracağız.

Bunun için tasarım aşamasında ekrana zamana bağlı olarak çalışan Clock1 nesnesini ekliyoruz. Üzerinde hareket edilebilecek Canvas1 nesnesini ekliyoruz. Canvas1’in yükselik ve genişliğini Screen1’in boyutuna eşitlemek için Properties à Height à Fill Parent ve PropertiesàWidth à Fill Parent olarak ayarlıyoruz. Son olarak ekrana Ball nesnesini ekliyoruz. Ball nesnesinin radius özelliğini 30 olarak değiştiriyoruz.

Sürekli farklı noktalardan erkanın en üstünden en altına doğru düşen bir top olması için;

kodlamasını yapıyoruz. Screen1’in ilk yüklenmesi esnasında 1 kez çalışan Initialize event’ini random x_deger’i üretmek için kullanıyoruz. Burada dikkat edilmesi gereken nokta x_deger’i üretirken Canvas1’in genişliğinin içerisinde ve topun genişliğinden de eksik bir

değer üretebilmek. Eğer bu işlemi yapmazsak topun bir kısmı veya tamamı ekranın dışında oluşabilir. Bu kontrolü Canvas1’in genişliğinden topun genişliğini çıkararak elde ediyoruz.

Clock1 nesnesinin her bir clock sinyalinde Ball1 nesnesi; ekranın rastgele üretilen x değerinde y=0 noktasından başlayarak aşağıya doğru düşüyor gibi görünür.

Ball1 nesnesi herhangi bir kenara geldiğinde EdgeReached event’i çalışır. Yeni bir

x_deger’i üreterek y=0 noktasından tekrar düşme hareketi başlar.

İstenilen yönde bu hareketi vererek hayal dünyanızın izin verdiği ölçüde animasyonlar oluşturabilir, hareketli oyunlar tasarlayabilirsiniz.

1.1.  Uygulama 6 : “Kontrol Yapıları Kullanmak”

Bu uygulamamızda kontrol yapılarından if-then yapısını inceleyeceğiz. Balon yakalama oyununu geliştirirken if-then yapısının nasıl kullanıldığını da öğreneceğiz. Öncelikle bu uygulamamız için tasarım ekranındayken Screen1’e bir Canvas nesnesi ekliyoruz. Canvas nesnesi üzerinde animasyon oluşturabileceğimiz bir nesnedir. Canvas’ın genişliğini Properties penceresinden Full Parent olarak seçiyoruz. Yüksekliğini ise 300px seçiyoruz. Ekrana Label nesnesi ekleyerek yakalanan balon sayısını bu label’da göstereceğiz. Balonun zamana bağlı olarak hareket etmesini istediğimiz için Clock nesnesini de projemize eklememiz gerekiyor. Canvas alanının üzerinde hareketli bir resim tutucu olarak ImageSprite nesnesini de Canvas1’in altına eklememiz gerekiyor. ImageSprite1 nesnesinin picture özelliğine; daha önceden bilgisayarımıza indirdiğimiz “balon.png” resmini ekliyoruz.

Uygulamamızı kodlamaya başlayabiliriz. İlk olarak yakalanan balon sayısını saklamak üzere global yakalanan_sayisi isminde bir değişken oluşturuyoruz. İlk değer olarak 0 atamasını yapıyoruz.

Her defasında ekranın herhangi bir yerine balonu rastgele taşımak için balonu_tasi isminde bir prosedür oluşturuyoruz. Bu prosedür x ve y koordinatlarını random metodu ile üretmektedir ve balonu bu koordinatlara taşımaktadır.

Ekran ilk kez yüklendiğinde balonu_tasi prosedürünü çağırmak için Screen1’in Initialize event’ını kullanıyoruz.

Ardından zamana   bağlı   olarak   balonun   yerinin   rastgele   oluşması   için   Clock1 nesnesinin timer’ında balonu_tasi prosedürünü çağırıyoruz.

Canvas1’in üzerine dokunulduğunda aktif hale gelen Canvas1.Touched event’ı sayesinde dokunulan noktaya ait x,y koordinat bilgisini ve üzerindeki resime dokunulup dokunulmadığı bilgisini öğrenebiliriz.

Canvas1’in üzerindeki resime dokunulduysa yakalanan_sayisi’ni bir arttırmak için;

Bloğunu kullanmamız gerekir. İf blokları düz bir akışa sahip olan program bloklarının dallanmalarına yol açarlar. Program if bloğunun kullanıldığı noktada bir kırılmaya uğrar. İf

bloğunda belirtilen şart sağlanırsa then bloğundaki satılar yerine getirilirken şart sağlanmazsa then bloğundaki satırlar ihmal edilir.

Yukarıdaki kod bloğunda Eğer resime tıklandıysa ( if ( get (touchedAnySprite) ) ise then bloğunun içerisindeki satırlar yürütürlür. Yani yakalanan_sayisi global değişkeninin değeri 1 arttırılır. Ancak Canvas1’in üzerindeki herhangi bir nokta tıklandıysa ve bu balon resmi değilse if bloğunun şartı sağlanmadığından then satırları işletime alınmaz.

Uygulamamıza yeni bir kontrol daha ekleyelim. Örneğin, Canvas1’e tıklandığında ama resme denk getirilemediğinde de Boşa tıklanan diye başka bir sayacı aktif edelim. Burada if bloğumuz,

yapısında karşımıza çıkıyor. Bu yapıda ilk olarak 1.şart sağlanırsa yani Canvas1’in üzerindeki resim tıklandığında yakalanan_sayisi 1 arttırılırken, Canvas1 tıklandığında fakat resme denk gelmediğinde 2.şart sağlanmış oluyor. Bu durumda 2. then bloğundaki kodlar çalıştırılıyor. Yani boşa_tiklanan değişkeninin sayısı 1 arttırılıyor.

1.1.  Uygulama 7: “ Listelerle Çalışmak ”

ListView nesnesi projelerimizde listeler oluşturmak, bu listeleri yeni bilgiler girmek, listeden bir bilgiyi seçmek, listeden bir bilgiyi silmek amacıyla kullanılır. Bu uygulamamızda örnek bir sınav hazırlayacağız.

Öncelikle işimize yarayacak 3 tane liste oluşturuyoruz. Resim listesi , soru listesi ve cevap listesi. Aynı soruya karşılık gelen resim ve cevap ilgili listelerin aynı indeksine sahip olmalıdırlar.

Listelerin içine bilgiler make a list metodu ile girildikten sonra Screen1’in ilk yüklenmesinde çalışan Initialize event’inde listelerden 1. Soru ve 1.resmi yüklüyoruz.

Bu haliyle ilk soru ve ilk resim ekranda görüntülenmelidir. İlk soru ve resmin ardından

Cevapla butonunun Click olayında TextBox’a hiçbir değer girilmezse bir uyarı mesajı verdirip

eğer kullanıcının girdiği texbox’ın içindeki değer ile cevap listesinin içindeki değer aynı ise ekrana “Tebrikler” mesajı verecek , değilse “Üzgünüm” mesajı verecektir.

Sıradaki soru butonuna tıklandığında ise; bir önceki soruya ait cevabın silinmesi, doğru yanlış mesajının verildiği label’ın text’inin silinmesi, soru numarasının bir arttırılması, soru numarası listenin eleman sayısından fazla olduysa tekrar 1. Soruya dönülmesinin sağlanması ve soru ve soruya ait resmin sürekli getirilmesi gerekmektedir. Aşağıdaki kod bloğu bu amaçla yazılmıştır.

1.1.  Uygulama 8 : “Döngülerle Çalışmak”

Her programlama dilinin olmazsa olmaz metodlarının başında döngüler gelir. Rutin işlerin hızlıca yapılmasında, kontrol bloklarının birden fazla durum ve elemanda test edilmesinde, şartlara bağlı olarak sonlu ya da sonsuz tekrarların oluşturulmasında kullanılırlar.

Bu uygulamamızda For each metodu ile 1-100 arası rastgele ürettiğimiz 5 sayıyı ListView’e ekleyip ekranda göstereceğiz.

İlk önce tasarım modunda ekrana 1 label , 1 buton bir de ListView ekliyoruz. Tüm kodlar buton’un klik olayı ile gerçekleşeceği için Button1.Click event’ine kodlarımızı yazıyoruz. Rastgele 5 adet sayı üretmemiz gerekiyor. Öncelikle bunun için;

For each döngüsünü tanıyalım :

For each ; başlangıç ve bitiş değeri ile artış miktarını baştan tanımladığımız bir döngü çeşididir. Başlangıç – bitiş değerleri arasındaki miktar kadar döner. Do bloğuna yazılan kodları bu sayıda gerçekleştirir.

Boş olarak oluşturduğumuz listeye 1-100 arası random metoduyla rastgele sayı oluşturup, döngünün her dönüşünde number değerine karşılık gelen index numarasına yeni bir eleman olarak kaydediyoruz. Ürettiğimiz sayıları ListView’in içerisine Elements to ….. metodu ile sırayla ekliyoruz.

Uygulamamızın çalıştırıldıktan sonra ÜRET butonuna tıklanmasıyla oluşan erkan çıktısı yukarıdaki gibidir. Aynı örneği While – Do döngüsü ile yapmak istersek;

şeklinde kodlarız. While -Do döngüsündeki farklılıklara bir göz atalım. Öncelikle şart sağlanırsa döngünün içine girer. Bu örnekte başlangıç şartı sayaç’ın 6’dan farklı olmasıdır. Sayaç isimli lokal değişkenin ilk değerini 1 olarak atadığımız için akış while döngüsünün içine girer. Liste’nin sayaç ile belirlediğimiz indeksine rastgele ürettiği sayıyı ekler. Sayaç değişkenini 1 arttırır. Tekrar şart bloğuna geri döner. Burada tekrar şart kontrol edilir. Şart sağlandığı sürece do bloğundaki tüm komutlar sırasıyla işletilir.

1.1.  Uygulama 9 : “Veritabanı ile Çalışmak”

Veritabanı, uygulama içi verilerin kalıcı olarak saklanmasını sağlayan, istenildiğinde kaydedilen bu bilgileri ulaşılmasını sağlayan, bilgilerin silinmesini, güncellenmesini sağlayan yapıdır. AppInventor’da 2 türlü kullanılırlar. Verileri telefonda saklayarak , yada Web Teknolojileri üzerinden bir Server’da saklayarak kullanılırlar. Bizim bu uygulamamızda bir kişiye ait isim ve telefon bilgilerini öncelikle bir listeye ekleyeceğiz. Ardından telefonda oluşturacağımız lokal bir veritabanında saklayacağız. Uygulamamızın ekran çıktısı aşağıdaki gibidir.

Kaydet butonuna tıklandığında ilk olarak veritabanına bir bağlantı oluşturuyoruz.

TextBox’lara girilen değerleri veritabanına kaydediyoruz.

Veritabanında tag değeri genellikle bir index değerine karşılık gelir. Ancak bu uygulamada direkt olarak TextBox1’e girilen text bilgisine eşittir.

İsim bilgisine karşılık gelen telefon numarası , veritabanına kayıt yapıldıktan sonra liste türündeki değişkene atama yapılıp ListView’e isim bilgisi ekleniyor.

ListView’den bir seçim yapıldığında bu isim bilgisini veritabanında arayıp varsa isim bilgisine karşılık gelen telefon numarasını Label3’te yazdırıyor.

1.10.           Uygulama 10 : ”Sözlük Uygulaması”

Kullanıcının girdiği bir kelimeyi öncelikle ListView’a aktaran, listeden seçilen kelimeyi istenilen dile çeviren ve çevrilen sözcüğü dilinde seslendiren bir uygulama yapacağız.

TexBox’ın boş olmama kontrolünü yaptıktan sonra TextBox’a girilen değerleri ListView’in içine aktarmaktadır ve içini temizlemektedir.

ListView’de bir kayıt seçildikten sonra seçilen kelime Türkçe’den İngilizce’ye çevrilecektir.

YORUMLAR

s

En az 10 karakter gerekli

Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.

Sıradaki haber:

TechAnkara Maker Programı ArfBot Oyun Kodlama Yarışması 2022 Başvuruları Başladı

HIZLI YORUM YAP